De derde generatie neemt dagelijkse leiding Nijhof Groep over

Een bijzondere jaarwisseling bij de familie Nijhof/Marsman. Vanaf 1 januari neemt de derde generatie het roer over.  ‘Ik denk dat de collega’s zullen zeggen “oh, dit had ik wel verwacht”.’

Jullie hebben gevraagd om een dubbelinterview. Is er nieuws?

Britt Marsman (26): ‘Ja, het nieuws is dat dat ik vanaf 1 januari als directeur de operationele leiding overneem van de Nijhof Groep.’

Angelique Nijhof (55): ‘Na mijn partner Michel, die in 2021 al stopte met de dagelijkse aansturing, maak ik nu ook plaats voor de nieuwe generatie. Wel blijven Michel en ik op de achtergrond betrokken bij belangrijke besluiten als eigenaars van het familiebedrijf.’

Jullie hebben nooit een geheim gemaakt van jullie voorbereidingen op de overname door de derde generatie. Hoe is dat proces verlopen?

Angelique: ‘Klopt, met een bedrijf hebben we onze drie kinderen, die allemaal op een andere manier interesse hebben in ons familiebedrijf, meegenomen in dit traject. Dat begon in 2021 met het onderzoeken van de intenties van Britt, Quinty en Jim. Wat willen jullie echt?’

Britt: ‘Tussen iets willen en echt doen, zit van alles.’

Angelique: ‘We zijn eerst allemaal afzonderlijk van elkaar geïnterviewd. Na persoonlijke goedkeuring is dat verslag doorgestuurd naar alle anderen en dat vormde de opmaat voor een gezamenlijk gesprek in Dalfsen.’

Britt: ‘Dat ging best diep. We hebben onze overeenkomsten en verschillen uitgezocht. Daarnaast hebben we niet alleen gepraat maar ook samen dingen rond het bedrijf opgepakt. Zo hebben we met ons drieën het studiefonds opgericht voor de kinderen van onze collega’s.’

Waren jullie bevreesd voor onderling gedoe?

Angelique: ‘Ik denk juist dat het goed is gelukt om dat te voorkomen. Wat zeker helpt, is dat onze kinderen alle drie gelukkig worden van andere dingen. Jim werkt in het bedrijf en ontwikkelt zich op alle mogelijke technische vlakken. Quinty heeft het enorm naar haar zin in de makelaardij in Antwerpen en dat blijft ze doen. En de interesse van Britt gaat uit naar de bedrijfsvoering.’

Worden Britt, Quinty en Jim vanaf 1 januari ook de eigenaars van het familiebedrijf?

Angelique: ‘Nee nog niet, maar op termijn wel. Deze aankondiging gaat puur over de operationele aansturing. Michel en ik blijven voorlopig eigenaar. Onze aandelen zullen de komende jaren worden overgenomen door Britt, Quinty en Jim, maar daar nemen we de tijd voor.’

Britt: ‘Dat is een traject dat hier los van staat. Op de achtergrond werken we bijvoorbeeld aan een familiestatuut waarin we afspraken vastleggen over de zeggenschap, beslisstructuren en garanties dat aandelen ook in de toekomst binnen de familie blijven.’

Een verkoop aan een externe partij was niet aan de orde?

Angelique: ‘Totaal niet. Belangstelling genoeg, daar niet van. Gisteren kregen we nog een telefoontje tijdens de lunch. Een of andere Amsterdammer met de vraag of onze groep misschien te koop was. Nee dus.’

Britt: ‘Overnamepartijen mogen op de deur kloppen, maar we doen niet open.’

Britt, wat ga jij allemaal veranderen?

Britt: ‘Alles wat goed loopt, gaan we niet veranderen. En er gaat héél veel goed. De structuur met Nijhof, Willemsen en Eefting blijft gewoon bestaan. Dat zijn bedrijven van naam en faam, goede vakmensen, ondersteuners en managers. Dat zal zo blijven. En we gaan door met de bevordering van ons groepsgevoel. Uiteraard blijven we ook innovatief en bij de tijd. We hebben in de zomer gezamenlijk een nieuwe missie, visie en positionering voor de Nijhof Groep opgesteld. Daarin staat bijvoorbeeld dat we een kenniscentrum gaan oprichten. Daarin bundelen we al onze kennis op het gebied van installaties, AI, de energietransitie, prefab, noem maar op. Ook gaan we de bedrijfsvoering verder uniformeren en verbeteren. En we werken toe naar een strategisch personeelsbeleid.’

Angelique: ‘Met goede functieprofielen, doorgroeimogelijkheden en verbeterplannen voor de werving. Strategisch personeelsbeleid staat al jarenlang torenhoog op mijn to-dolijst. Door alledaagse drukte kwam ik daar nooit aan toe.

Britt: ‘Dat is iets waarvoor ik wil waken. Een nieuwe generatie is vaak druk bezig met de continuïteit, het “gewoon” goed blijven draaien. Dat is het allerbelangrijkst maar ik wil ook rust en overzicht houden om innovaties en verbeteringen te implementeren.’

Britt, wat wilde je vroeger als klein meisje worden?

Britt: ‘Euh, ja… dit. Het familiebedrijf is er altijd geweest in het ideaalbeeld van mijn toekomst.’

Angelique: ‘Britt werkte dus drie maanden voor een internationaal consultancybureau…’

Britt: ‘Vreselijk vond ik dat.’

Angelique: ‘Je mocht naar Istanbul, naar Barcelona. Hoe kun je dit niet leuk vinden, dacht ik? Maar het enige dat ik zag was een ongelukkige dochter.’

Britt: ‘De sfeer was zo anders dan ik kende uit ons familiebedrijf. Een loonsverhoging moest je onderbouwen door jezelf af te zetten tegen anderen. Ik miste de Sallandse manier waarop we dat in ons familiebedrijf doen. Eerlijk, laagdrempelig, vanuit wederzijds vertrouwen.’

Heb jij valkuilen die collega’s moeten kennen?

Britt: ‘Ik ben bedachtzaam. De keerzijde daarvan is dat gesprekspartners soms de indruk hebben dat mijn gedachten afdwalen. Dan ben ik informatie aan het processen, aan het wikken en wegen. Mensen die met me praten, krijgen dan het gevoel dat mijn interesse aan het verdampen is. Dat is niet zo, integendeel. Het is wel iets waarvan ik me beter bewust wil zijn.’

Weet je waaraan je begint?

Britt: ‘Dat vraagt mijn vader dus ook de hele tijd. Hij is misschien wel het meest kritisch op deze stap. “Je moet echt weten waar je aan begint”, zegt hij altijd. Dit jaar heb ik daarom een soort traineeship doorlopen. Bij alle bedrijfsonderdelen ben ik aan het werk gegaan. Met de busjes mee, de steigers op. Telkens met een andere leuke collega. Gereedschap omhangen en gaan. Onwijs intensief, het maakwerk is niet helemaal mijn ding, maar ik vond het onwijs leuk.’

Angelique: ‘Dat maakwerk ligt je best goed. Als we thuis een nieuwe tv kregen, installeerde jij die.’

Wat kan Britt nog meer goed, Angelique?

Angelique: ‘Harmonie is een kerncompetentie van Britt. Dat is één van de uitkomsten uit de test CliftonStrengths en dat herken ik. En ze is wijs. Als zij het woord neemt, dan komt er nooit onzin uit.’

Ben jij klaar voor het afzwaaien?

Angelique: ‘Michel en ik dragen de operationele leiding over aan de volgende generatie, maar we blijven nauw betrokken als eigenaars van ons familiebedrijf. Op gezette tijden zullen we samen kijken naar de voortgang en de cijfers, maar het zal voor ons minder intensief worden. We hebben vrij letterlijk werk gemaakt van “afstand creëren”. Begin januari gaan Michel en ik een lange reis maken naar Nieuw-Zeeland en Australië.  Daarna zullen we er altijd zijn voor advies en hulp, maar we gaan niet in de weg lopen.’

Dat is het praktische antwoord. Ben je er mentaal ook klaar voor?

Angelique: ‘Nee, eerlijk gezegd niet. Ik heb nul komma nul ambitie om achter de geraniums te gaan zitten. Wat ik wel ga doen, weet ik nog niet. Voor die zoektocht ga ik de tijd nemen. Op de leestafel ligt een boek over moestuinen….’

Heb je naast een groen hart ook groene vingers dan?

Angelique: ‘Niet echt, maar je bent nooit te oud om te leren.’

Als ik over vijf jaar terugkom voor een interview, wat tref ik dan aan?

Britt: ‘Dan keer je terug in een kerngezond familiebedrijf, waar veel dingen nog hetzelfde zijn, maar waarin we ook succesvolle innovaties hebben doorgevoerd. Denk aan het kenniscentrum. Oh en het wordt wederom een dubbelinterview, maar dan met Jim en mij. Ik denk -en hoop- dat we over een tijdje samen de leiding vormen van de Nijhof Groep. Jim als eindverantwoordelijke voor de techniek, ik voor de bedrijfsvoering. ‘

Op het moment van dit interview, moeten jullie dit nieuws nog delen met het leeuwendeel van de collega’s. Hoe hoop je dat ze reageren?

Angelique: ‘Bijna schouderophalend. “Oh, dat had ik al wel gedacht.”’